in My Art

พัก blog ไปนาน เพราะไม่ได้เที่ยวที่ไหนเลย ครั้งสุดท้ายก็ก่อนปีใหม่ ไปเที่ยวเหนือ นั้นแหล่ะ ช่วงนี้ไม่รู้จะเล่าเรื่องอะไร หมดมุข หมดไฟ 

ไปลองสมัคร facebook กับเขาดูบ้าง เพราะเวลาเจอหน้าเพื่อนแต่ล่ะคน มันชอบถามว่ามี facebook มั้ย…  พอตอบว่าไม่มี ดันย้อนกลับมาอีกว่าล้าสมัย…ไม่เข้าถึง Social Network 

พอทำ facebook มาประมาณ 2 อาทิตย์ มีเพื่อน 5 คน ที่เหลือเป็นญาติ อะไรฟ่ะ?…นอกนั้นมันไม่รับ add… ตลกฉิบเป๋ง…อยากจะหัวเราะดังๆ เป็นภาษาเกาหลี แต่ไม่รู้ว่าเกาหลีหัวเราะยังไง…ตอนไม่มีมันชวนจัง พอมีแล้วมันไม่รับ add...อุตส่าห์ทันสมัยแล้วนะเนี่ย เล่นไปเล่นมาก็งั้นๆ มันดีมากในเรื่องสื่อสาร จนทำให้ใครหลายคนแทบจะทิ้ง email ไม่ยอมเปิดอ่านกันเลย

แล้วคนอื่นเขาคุยกัน เราจะต้องรู้เรื่องไปทำไม นี่เรากลายเป็นคนสอดรู้สอดเห็นตั้งแต่เมื่อไหร่ มันไม่ช่าย….ย มันไม่ใช่…ตัวตนของเค้าอ่ะ….พอเริ่มกด log in เข้า facebook ทั้งๆที่ไม่ตั้งใจที่จะรู้เรื่องของคนอื่น แต่คุณพี่ Mark Zuckerberg ก็หยิบมาให้เราดูในหน้าแรกเลย ใครทำอะไร เคลื่อนไหวยังไง ใครโพสต์ให้ใคร ใครคุยกับใคร เขาคุยกันเรื่องอะไร โอ๊ย…สารพัด ไม่อยากดูก็ได้ดูอ่ะ…มันไม่ช่าย…..ย

นั่งว่างๆ ลองคลิ้กไปดูหน้า facebook ของคนที่รู้จักบ้างและไม่รู้จักบ้าง ไม่น่าเชื่อ…บางคนมีเพื่อนหลายร้อย บางคนมีเพื่อนเป็นพัน อะไรกันนี่ เขาเหล่านั้นทำงานอะไรกันเหรอ ช่างเป็นคนกว้างขวางยิ่งนัก  เป็นคนดังก็ไม่ใช่…เหตุใดจึงมีเพื่อนฝูงมากมายเยี่ยงนี้…หันกลับมามองตัวเรายังเหมือนเดิม คือ มีเพื่อน 5 คน จะเข้าสัปดาห์ที่ 3 แล้วนะ ช่วย add.. ทีเถอะ…ฮิ้ว..ฮิ้ว..ฮิ้ว…ว

แต่ว่าตอนนี้คิดถึง blog อยากกลับมาหา blog แต่ยังไม่มีเรื่องใหม่ๆมาเขียน เลยเก็บภาพมาแต่งเล่นๆ คั่นเวลาไปก่อนนะ

 

ถ่ายกับเจ้า SoHan ลูกของเจ้า Buddy

อีกหนึ่งวันบน เขาค้อ ปี 40

10 ก.พ. 2540

เป็นอีกหนึ่งวันที่เที่ยวบนภูหินร่องกล้า วันนี้แอบขึ้นมาดูทะเลหมอกยามเช้ากันไม่กี่คนเหมือนเดิมเพราะคนอื่นหลับไหลกัน  ถ่ายที่ตรงไหนจำไม่ได้แล้ว    มีทะเลหมอกบางๆ เป็นฉากหลัง   

    สมัยนั้นไม่น่าเชื่อว่ามี มูจาฮีดีน บนเขาค้อด้วย แหะๆล้อเล่น (คุณไฮ้ โสภณค้าข้าว คนที่สองจากซ้ายสวมไอ้โม่ง)

      บริเวณ “ อนุสรณ์สถานผู้เสียสละเขาค้อ ”

ขึ้นมาที่นี่ครั้ง่นึงแล้วตอนเช้ามืด ระหว่างนั้นเดินเข้าไปใต้ฐานอนุสรณ์แห่งนี้ รู้สึกหนาวขึ้นมาจับใจ ใต้ฐานแห่งนี้มีรายชื่อ เหล่าทหารหาญ ตำรวจ พลเรือน มากมาย เป็นพันๆ ที่เสียสละชีวิต ต่อสู้กับคอมมิวนิสต์ บนเขาค้อแห่งนี้ ขอไว้อาลัย….กับพวกเขาเหล่านั้นด้วยเทอญ

เกร็ดเล็กน้อย

-รูปทรางสามเหลี่ยม หมายถึงการปฏิบัติการร่วมกันระหว่าง พลเรือน ตำรวจ และทหาร
- ฐานอนุสรณ์สถานกว้าง 11 เมตร หมายถึง พ.ศ.2511 อันเป็นปีเริ่มการปฏิบัติการรุนแรงของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในพื้นที่นี้
- ความสูงจากแท่นบูชาถึงยอดอนุสรณ์สถาน 24 เมตร หมายถึงพ.ศ. 2524 อันเป็นปีที่เปิดยุทธการครั้งใหญ่
- ความสูงจากฐานถึงยอดอนุสรณ์สถาน 25 เมตร หมายถึงปี 2525 อันเป็นปีสิ้นสุดการต่อสู้ด้วยอาวุธ
-ความกว้างฐานสามเหลี่ยมด้านละ 2.6 เมตร หมายถึงปี 2526 อันเป็นปีเริ่มการก่อสร้างอนุสรณ์สถานผู้เสียสละแห่งนี้

      ช่วงสายรวมตัวกันอีกครั้ง หน้าพระตำหนักเขาค้อ

      แวะกันเล็กน้อยก่อนกลับโคราช ลากันด้วยภาพนี้ “ เหนื่อยเหลือเกิน ”

ผ่านมาแล้ว 15 ปี บน ภูหินร่องกล้า ปี 40

9 ก.พ. 2540

ทริปนี้เป็นทริปเดียวกันกับป่าหินงามครับ ออกจากป่าหินงามเราก็ตรงเข้าภูหินร่องกล้า คืนแรกจำไม่ได้ว่านอนรีสอร์ทไหน แต่คืนที่สองพวกเราพักที่บ้านพักของอุทยาน หนาวมาก อาบน้ำขันแรก ตัวชากันเลย เพราะไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น มีแต่โอ่งกับขันน้ำ 1 ใบ ต้องรีบจ่วงน้ำ (ตักน้ำ) รีบถูสบู่ รีบเช็ดตัว รีบออกจากห้องน้ำ ไม่งั้นแข็งตายแน่ๆ แต่ก็มีหลายคนในทริปนี้สบายตัวไป เพราะมันไม่อาบน้ำ

  เปิดตัวภาพแรกกับเธอคนนี้ “ปุกปุย”

    นักล่าฝันในวันนั้น แต่ไม่ใช่ เหล่า AF นะครับ

 

ถ่ายกับเพื่อนซี้ คุณ สันติ กับ คุณ บอย Cp ระหว่างพากันเดินไปพิชิตฝัน

 

ลานหินแตก เป็นลานหินกว้างๆ ลักษณะเหมือนดินแตกระแหง แต่ที่นี่เป็นหิน ร่องหินที่แตกก็ลึกขนาดตัวคนลงไปหลบภัยได้ เพราะที่นี่มีการยิงกันระหว่างที่ทหารฝ่ากระสุนของคอมมิวนิสต์เพื่อจะเข้าไปยึดผาชูธง พวกเขาเหล่านั้นก็อาศัยผลุบๆโผล่ๆ ตามร่องหินนี่แหล่ะ ยังมีร่องรอยกระสุนปีนใหญ่ที่ยิงแล้วตกลงมาที่นี่หลายจุดให้ชมกัน

    

เดินกันมาไกล ขอพักเหนื่อยกันก่อน หลายคนอิจฉาคนที่นุ่งโสร่งกอดสาวใส่เสื้อแดง เพราะจู๋จี๋กันตลอดทาง ( คุณหก น้ำปลาตราหน่อไม้ )

เเว่นที่ผมใส่เป็นแว่นตัวเดียวกันกับที่ เจ้าหลานดอมอยากขึ้น facebook ใส่นั้นแหล่ะ ทุกวันนี้ผมยังใช้อยู่ประจำ

  

จนมาถึงลานหินปุ่ม พักกันอีก ก็เหนื่อยกันพอสมควร จนนักล่าฝันกลุ่มนี้ ชักเริ่มไม่อยากจะล่า แต่เมื่อมีคนเดินต่อ ก็ต้องพากันไป       

แล้วก็ถึงฝันของนักล่า “ผาชูธง” เห็นภาพนี้นึกถึงเพลงของ เสก โลโซ ที่เคยบอกว่า “ คนแน่แน่วเท่านั้น..ผู้ชนะ ”

ผาแห่งนี้เมื่อก่อนเคยปักธงดาวแดง คอมมิวนิสต์ เมื่อเหล่าทหารหาญ ยึดได้จึงปักธงไทยแทนครับ ทำไมต้องยึดที่แห่งนี้ เพราะหน้าผานี่สามารถมองเห็นเหล่าทหารหาญ ที่พยายามเคลื่อนทัพขึ้นมา ว่าอยู่จุดไหนกันบ้าง แล้วคอมมิวนิสต์ก็จะไปคอยดักรอ ซุ่มยิง วางแผนการสุ้รบ จนทำให้เหล่าทหารหาญผู้กล้าต้องเสียชีวิตอย่างมากมาย

เมื่อเหล่านักล่าฝันภูมิใจที่ได้พิชิตผาชูธงกันได้ไม่นาน ก็ต้องเศร้าเพราะต้องเดินกลับทางเดิมที่ผ่านมากันอีกรอบ ก็มันไกลนี่หว่า

(ทุกรูปสแกนจากภาพถ่าย 4x6)

ครั้งหนึ่ง ณ.ป่าหินงาม ชัยภูมิ ปี 40

8 ก.พ. 2540

เมื่อ 15 ปีที่แล้ว ปี 40 ฟองสบู่กำลังแตก  “ อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม ” เป็นอีกสถานที่ ที่เราผ่านในครั้งนั้น ก่อนจะเดินทางต่อไป เขาค้อ วันที่ไปไม่มีดอกกระเจียวออกสักดอก คงเป็นเพราะไปผิดฤดู จำได้ว่าวันที่ไปน่าจะเป็น วันตรุษจีน นะ ถ้าจำไม่ผิด

ตอนเช้ามืด ขณะที่เพื่อนคนอื่นหลับไหล แอบขึ้นไปเที่ยวกันก่อน 3 คน คุณสันติ ผม คุณเจ

  หน้าป้ายอุทยาน ยังไม่มีการตกแต่งใดๆ เป็นดินโล่งๆ  

หินยื่น ที่ทุกคนอยากไปเห็น ตอนนั้นหมอกลงจัด มองไม่เห็นข้างล่างเลย

ใกล้ๆกันจะมีป้ายบอกว่าเป็น “ จุดชมวิวสุดแผ่นดิน ”    คุณไก่ กับ ปุกปุย

พอช่วงสายๆ ฟ้าเปิด วิวจะเป็นแบบนี้ เป็นเหมือนแอ่งกระทะ

 

กลุ่มเพื่อนที่พากันไปวันนั้น   วันนั้นลมค่อยข้างแรงจนต้องนั่งลง 

เบื้องหลังหินที่ยื่นออกไป เป็นแบบนี้

  

 

แล้วก็พากันไปเดิน ป่าหิน ก็เหนื่อยพอสมควร ก่อนกลับที่พักและไปต่อที่ เขาค้อ

ทุกรูปสแกนจากรูปถ่าย 4x6  รูปที่เที่ยววันนั้นถูกแจกจ่ายให้เพื่อนแต่ละคนที่ไปวันนั้นเยอะเลยปะติดปะต่อเรื่องราวไม่ค่อยได้ ส่วนตัวได้รูปมาแค่นี้ ทำให้จำไม่ค่อยแม่น