21 ธ.ค. 2554 หลังจากได้ชมพระธาตุลำปางหลวงกันเรียบร้อย เราเดินทางต่อมุ่งหน้าไปเชียงใหม่ แต่พอผ่านเมืองลำพูนเห็นป้ายพระธาตุหริภุญชัย ใจก็สั่งให้เลี้ยวแวะเข้าไปสักการะ พระธาตุหริภุญชัย เพราะอยากเห็นมานานแล้ว ตื่นตาทุกครั้งที่ได้เห็นอะไรใหม่ๆด้วยตาตัวเอง เชียงใหม่รอไปก่อนนะขอแวะลำพูนสักแป๊ป
โฟกัส ตากล้องของเราในทริปนี้ ยังเดินหามุมถ่ายภาพไม่เจอ
พรุ่งนี้เช้าไป ม่อนเเจ่ม ก็แหล่มเลย
21 ธ.ค.2554 ON THE WAY ครั้งนี้มาไกล มีโอกาสได้ไปแอ่วเหนือ 4 คืน เป็นการท่องเที่ยวเหนืออย่างเป็นทางการครั้งแรก เคยแต่ขึ้นเหนือเพราะต้องมาทำธุระ แต่มาครั้งนี้เราพากันมาเที่ยว ออกจากบ้าน ตี 5 ครึ่ง คิดไว้ว่า โคราช – เชียงใหม่ คงถึงตอนเย็นหรือค่ำ แต่นี้บ่าย 2 เราอยู่ลำปางแล้ว เอาล่ะเชียงใหม่คงอีกไม่ไกล งั้นผ่านมาลำปางแล้วแวะเข้าสักการะพระธาตุลำปางหลวงก่อนดีกว่า ถ้าไม่แวะครั้งนี้แล้ว อีกกี่ปีจะได้มาอีกโอกาสมีน้อย สอบถามคนแถวนี้แล้วบอกว่าอยู่ไม่ไกล
สี่สาวเตรียมพร้อม กับรูปแรกในทริปนี้
โฟกัสบอกว่ามาลำปางแล้วต้องนั่งรถม้ากันหน่อย ค่านั่งถ่ายรูปคนล่ะ 10 บาทจะถ่ายกี่รูปก้อได้
ออกจากที่นี่เราพากันเข้าลำพูน แวะ สักการะพระธาตุหริภุญชัย กันต่ออีกครับ
19 ก.ย. 2554
ไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อเรื่องว่ายังไง เห็นรูปแล้วนึกถึงเหล่าสามเสือสุพรรณ เสือใบ เสือมเหศวร เสือดำ วีรกรรมของเขาทั้งสามกลายเป็นตำนานไปแล้ว และตอนนี้มีละครทีวีเรื่อง เสือสั่งฟ้า กำลังฉายทาง ช่อง7 ชื่อเรื่องเพราะดีก็เลยนำมาตั้งชื่อมั่ง
เรื่องของเรื่อง ช่วงนี้ภูมิอากาศประเทศเรา มันย่ำแย่ ฝนตกกันทุกวัน น้ำท่วมกันหลายจังหวัด ดูข่าวทุกวันแล้วสงสารผู้คนที่ประสบภัยน้ำท่วม และวันนี้ก็เช่นกันที่บ้านเราฝนยังตกอยู่ ไปไหนก็ไม่สะดวก อยู่กับเตี่ยสองคน ไม่รู้จะทำอะไรเลยจับกล้องมาถ่ายรูปเล่นๆดีกว่า จับแกใส่หมวก ใส่แว่น โอ้ว….เท่เหมือนกันนะเนี่ย
หลังจากถ่ายกันไปได้ 7-8 รูปก็พอใจแล้ว
MyEos50 : เตี่ย..ถ่ายรูปเสร็จแล้วเดี๋ยวเค้าเอารูปไปขยายเป็นขาวดำนะ
เตี่ย : ขาว ดำ… ไม่เอา…เตี่ยถ่ายไว้เยอะแล้ว รูปอยู่บ้านไอ้โหน่งตั้งหลายใบ สมัยที่เตี่ยอยู่หนองคาย
MyEos50 : สมัยที่อยู่หนองคาย!!! นั้นมันช่วงวัยรุ่นอายุ 16-17 ปี ยังไม่มีเมียนี่หน่า…
เตี่ย : เออนั้นเเหละ…ขาว ดำ ข้ามีหลายใบแล้ว ถ้าจะเอาภาพใหม่ไปขยายทำเป็นภาพสีนะมันขยายได้ใหญ่ดี
MyEos50 : ??? (คิดอยู่ในใจ… เสือ สั่ง ฟ้า…ซะแล้ว ก็เค้าอยากทำขาวดำนี่หน่า)
ได้อารมณ์ สุ…โค่ย…!!!
17 ก.ย. 2554
(ต่อจาก ภาค 3 สด…ใส)
ลุง : แต่ข้าว่าถ้าจะเอาขึ้น facebook เรามาลองจัดหนักกันดีกว่ามั้ย
dom : จัดหนัก…เลยเหรอ ลุงจะทำยังไง
ลุง : อยู่เฉยๆเดี๋ยวลุงจัดให้ งานนี้แกต้องชอบแน่ๆ ขึ้น facebook ได้สบาย สาวๆตรึม กรี๊ดสลบ
dom : อย่างนั้นเลยเหรอ… เอาเลย…เอาเลย… จัดมา
หลังจากหมกหมุ่น ทำโน่นทำนี่สักพัก ก็ได้รูปออกมาเป็นแบบนี้
dom : โอ๊ย…ลุง เนี่ยนะเหรอ สาวๆกรี๊ดสลบ ผมว่าไม่ใช่ล่ะ กรี๊ดนึกว่าผีซะมากกว่า ยิ่งไอ้รูปสุดท้ายเนี่ย เหมือนเพิ่งขึ้นมาจากหลุม ซอมบี้ชัดๆ ทนดูไม่ได้จริงๆ
ลุง : เอ็งนี่ ไม่เข้าใจศิลปะ บ้างเลย
dom : จัดหนัก…แล้วเป็นอย่างนี้ อย่าจัดดีกว่ามั้ง ผมกลัวจะมีคนแจ้งลบ facebook ของผมแหง๋ๆ
ลุง : ข้าว่าสวยดีออก น่ารัก…หง่ะ
dom : “ น่ารัก…หง่ะ ” ทำไมถึงกล้าใช้คำนี้ ผมว่าหากเอารูปพวกนี้ขึ้น facebook ผมกลับไปใช้กล้องมือถือ มัวๆ ของผมอย่างเดิมดีกว่า ไปล่ะครับ…..
ลุง : เฮ้ย…! เดี๋ยวกลับมาก่อน …….
หลังจากนั้น ลุงยังคอยหลาน Dom และ save ภาพเก็บไว้ เผื่อว่าสักวันหนึ่งรูปที่แกได้ จัด…หนัก ให้หลาน Dom จะได้ขึ้น facebook
จบแล้วครับ ขอบคุณทุกท่านที่ได้ทนอ่านตั้งแต่ ภาคแรก จนถึงภาคสุดท้ายนะครับ
เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น มีเรื่องจริงอย่างเดียว คือ บุคคลในภาพนั้นแหล่ะ เจ้า Dom
ป.ล. โปรดใช้วิจารณญานในการรับชม และ โปรดอ่าน ภาค 1,2 ,3 และ 4 เรียงตามลำดับ มิฉะนั้นอาจ งง ได้
